Liechtenstein, jedno z najbogatszych państw Europy, nie posiada własnej waluty – oficjalnym środkiem płatniczym jest szwajcarski frank (CHF), wprowadzony w 1924 roku. Euro (EUR) jest powszechnie akceptowane w wielu miejscach, co ułatwia transakcje turystom i mieszkańcom.
Kod waluty i wymowa
Kod ISO 4217 dla szwajcarskiego franka to CHF (od łacińskiej nazwy „Confoederatio Helvetica” – Konfederacja Szwajcarska). W Liechtensteinie wymawia się go po niemiecku jako „Schweizer Franken” (fonetycznie: /ˈʃvæɪtsɐ ˈfʁaŋkən/), gdzie „Franken” brzmi jak „franken” z miękkim „r”. W polskim kontekście często upraszcza się do „frank szwajcarski”.
Aktualny przelicznik na PLN
Na podstawie danych rynkowych z lutego 2026 roku, 1 CHF wyceniany jest średnio na około 4,40–4,50 PLN (kurs fluktuuje; zalecamy sprawdzenie aktualnego notowania w banku lub na platformach finansowych, np. NBP). Ta stabilność czyni CHF atrakcyjnym dla polskich inwestorów i podróżujących, zwłaszcza w obliczu zmienności złotego.
Historia waluty w Liechtensteinie
Historia monetarna Liechtensteinu jest ściśle powiązana z sąsiadami – Austrią i Szwajcarią. Próbki własnej monety bito już od XVII wieku, ale brak stabilności gospodarczej uniemożliwiał rozwój samodzielnego systemu walutowego:
- początki (XVII–XIX w.) – pierwsze monety (groschen, dukaty, talary) wybito w 1614 roku pod panowaniem Karla von Liechtenstein. W XVIII w. przerwano emisję, wznowiono ją w 1728 (talary, półtalary), a w 1862 wprowadzono Vereinstaler zgodny z wiedeńskim układem monetarnym (do 1867);
- okres austro-węgierski (do 1921) – używano korony austriackiej (Krone), która po I wojnie światowej uległa hiperinflacji;
- przejście na CHF (1920–1924) – w 1920 roku frank szwajcarski stał się de facto dominującą walutą ze względu na stabilność. Oficjalnie potwierdzono to 11 kwietnia (lub 26 maja) 1924 roku, po traktacie celnym ze Szwajcarią z 1923, tworzącym unię celną i monetarną. Decyzja wynikała z kryzysu korony austriackiej – Liechtensteińczycy masowo wymieniali ją na CHF.
Od tamtej pory CHF jest jedynym prawnym środkiem płatniczym, choć Liechtenstein emituje własne monety kolekcjonerskie w frankach.
Nominały banknotów i monet
Szwajcarski frank dzieli się na 100 rappenów (Rappen). Standardowe nominały są identyczne jak w Szwajcarii:
Banknoty
Emitowane przez Szwajcarski Bank Narodowy:
- 10 CHF,
- 20 CHF,
- 50 CHF,
- 100 CHF,
- 200 CHF,
- 1000 CHF.
Monety
W obiegu codziennym funkcjonują następujące monety: 5, 10, 20, 50 rappenów oraz 1, 2 i 5 CHF.
Liechtenstein bije również własne monety frankowe (od 1924 r.), głównie kolekcjonerskie – m.in. srebrne ½–5 CHF z lat 20. oraz złote 10–100 CHF od 1946 r., często z wizerunkami książąt.
Dla orientacji przedstawiamy przykładowe zestawienie nominałów, typów i materiałów:
| Nominał | Typ | Materiał (przykładowy) |
|---|---|---|
| 5 rappenów | Moneta | Miedzionikiel |
| 1 CHF | Moneta | Srebro (starsze emisje) |
| 10 CHF | Moneta kolekcjonerska | Złoto |
| 1000 CHF | Banknot | Papier zabezpieczony |
Ciekawostki o walucie i gospodarce Liechtensteinu
Oto kilka faktów, które warto znać:
- związek ze Szwajcarią – CHF zapewnia stabilność, wspierając rozwój przemysłu i sektora finansowego; Liechtenstein to raj podatkowy z PKB per capita ponad 180 tys. USD;
- brak własnej waluty – mimo suwerenności (od 1719) kraj świadomie utrzymuje unię monetarną ze Szwajcarią;
- wpływ na turystykę – polscy podróżnicy płacą CHF lub EUR; brak granic celnych ze Szwajcarią ułatwia zakupy;
- historyczne monety – rzadkie dukaty z XVII w. osiągają fortuny na aukcjach numizmatycznych;
- przyszłość – brak planów wprowadzenia euro, mimo presji UE; stabilność CHF jest priorytetem.
Szwajcarski frank podkreśla unikalną pozycję Liechtensteinu jako mostu między Austrią a Szwajcarią, czyniąc kraj magnesem dla inwestorów z Polski szukających bezpiecznych aktywów.
Ceniony doradca finansowy, prezentuje swoją bogatą wiedzę i profesjonalizm w każdym artykule na swoim własnym blogu. Jego praktyczne porady oraz umiejętność klarownego przekazywania skomplikowanych zagadnień finansowych sprawiają, że czytelnicy mogą czerpać z niego niezastąpioną wiedzę.